awanturnictwo


awanturnictwo
awanturnictwo {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n I, Mc. awanturnictwowie {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'skłonność do wywoływania awantur, kłótni, zajść' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'nieodpowiedzialna, prowokująca, nieobliczalna w skutkach działalność, zwłaszcza polityczna lub społeczna': {{/stl_7}}{{stl_10}}Awanturnictwo polityczne. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • awanturnictwo — n III, Ms. awanturnictwowie 1. blm «skłonność do żywych, nie przemyślanych, nie opanowanych reakcji, do awantur, kłótni, wybryków; awanturowanie się» Bezmyślne, pijackie awanturnictwo. Lokal znany z awanturnictwa. 2. lm D. awanturnictwonictw… …   Słownik języka polskiego

  • warcholstwo — n III, Ms. warcholstwowie; lm D. warcholstwoolstw «warcholskie postępowanie, zachowanie się; awanturnictwo, wichrzycielstwo; czyn warcholski» Warcholstwo dawnej szlachty …   Słownik języka polskiego